Antalya'da tekne turu: Bir günün beklentisi, suyun gerçeği

Sabah limana inerken hesap başka, hava başka

Sabah sekiz buçuk gibi evden çıktım; niyetim erkendi, kafamda çocuklu düzen vardı, ama yine de bir şeyleri unutmadan kapıdan çıkamıyorsam o gün rahat etmiyorum. Şapkamı bu kez aldım, çünkü geçen hafta Konyaaltı tarafında yarım saatlik yürüyüşte nasıl pişman olduğumu unutmadım; ter, güneş, saç dipleri, hepsi üst üste binmişti. Bizim plan, liman tarafındaki tekne kalkış noktasına gidip sakin sakin binmekti. Sakin kısmı ilk başta tutmadı.

Evden çıktığımda mahalle dolmuşuna bindim, sonra merkeze geçerim diye düşündüm. Yanlış gelen dolmuşu son anda fark ettim; şoförün tarif ettiği güzergâh benim aklımdakinden bir başka yere gidiyordu. İndim, bir durak geri yürüdüm, sonra doğru olanına bindim. Antalya’da bir yere yetişmeye çalışıyorsanız, özellikle sabah saatlerinde beş dakika erken çıkmak lüks değil, bildiğiniz ihtiyaç. Limana vardığımda saat çok da kötü değildi ama ben zaten gereksiz heyecan yapmıştım.

Liman çevresi sabah saatlerinde daha katlanılır oluyor. Gölgeli birkaç nokta var, denizden gelen rüzgâr insanı kandırıyor; ceket gerekmiyor ama üstü hafif tutan bir şey iyi geliyor. Çocukla gelseniz bebek arabasıyla sahile kadar gelmek kolay, ama tekne yanaşma kısmında her zemine güvenmeyin; tekerlekler bazen aralık taşlara takılıyor. Tuvalet de en başta halledilmeli, sonra iş uzuyor. Ben çocuklarla gezerken bunu bir kural gibi tutarım, çünkü tekne üstünde “birazdan” demek pek işlemiyor.

Yokuş yok ama yürüyüş var, gölgeyi kaçırmayın

Liman çevresinde ilk işi çay bahçesinde kısa bir oturuş yapmak yaptım. Kahvaltıyı tam sayılacak kadar değil, ama midemi yatıştıracak kadar toparladım; simit, çay, peynirli bir şeyler. Etrafta tur otobüsleri, sırt çantalılar, günübirlik gelenler, hepsi aynı heyecanla oradan oraya kıpırdıyordu. Tekne turuna çıkmadan önce çok ağır yememek iyi fikir, çünkü bazı teknelerde ilk yarım saat dalga ve motor sesi midenize “ben buradayım” diye seslenebiliyor.

Limandan tekneye yürüyüş çok uzun değil, ama güneş vurunca kısa mesafe bile sertleşiyor. Gölgeyi takip ederek gittim, bir yerde falezlere doğru uzanan görüntüye takılıp durdum; ama fotoğraf çekeyim derken sıra kayboluyor. Siz yine de sabah gidin, öğlene bırakınca kalabalık artıyor ve iyi bir köşe bulmak zorlaşıyor. Ben biraz geç kaldığım için yer seçerken acele ettim; çok da dert değil ama gölge isteyen biriyseniz yanınıza ince bir örtü alın, tekne üzerindeki oturma düzeni her zaman plana uygun olmuyor.

Tekne kalkmadan önce görevli gibi dolaşan bir iki kişi vardı, yönlendirdiler. Kimisi üst katta yer kapmaya koşuyor, kimisi kıç tarafta sarsıntının daha az olacağını düşünüyor. Ben ortalara yakın bir yer buldum; ne çok rüzgâr alıyor ne de motorun tam dibinde kalıyorsunuz. Çocuklar varsa kenar korkuluklarına fazla güvenmeyin, bir anlık dalgınlıkta herkes başka tarafa bakabiliyor. Suyun üstünde geçireceğiniz günün ilk sınavı burada başlıyor, çünkü beklenti hep “rahat, sakin, denize bakarız” oluyor; gerçek ise biraz ayakta kalmak, biraz eşyayı kollamak.

Açılınca işin rengi değişiyor

Tekne limandan ayrıldığı anda Antalya’nın deniz tarafı başka bir ritme giriyor. Kıyı geride kalıyor, ses değişiyor, motorun uğultusu ve suyun çarpması insanı gündelik dertlerden uzaklaştırıyor; ama tam da burada güneş size çalışmaya başlıyor. Şapka, gözlük, su. Üçlü bu. Ben yanıma su almıştım ama küçük şişe olduğu için çabuk bitti; tur boyunca bir kez daha almak zorunda kaldım. Sıcak günde suyu az hesaplayan kişi ben oldum, siz olmayın.

Tekne içinde beklentiyle gerçek arasındaki fark en çok oturma düzeninde çıkıyor. Fotoğraflarda geniş geniş görünen yerler, gerçekte çoğu zaman eşyalarla, havluyla, çantayla, ayakta kalanlarla doluyor. Bir yandan denize bakıyorsunuz, bir yandan omzunuza çarpan çantaları toparlıyorsunuz. Ama yine de sevimsiz değil bu hâl; tam tersine, biraz da gerçek kılıyor günü. Çocuklar varsa bu hareketlilik onları oyalıyor, benimkiler en çok dalgaların teknede bıraktığı köpüğe takıldı.

Bir mola noktasına geldiğimizde kısa süre suya girme fırsatı oldu. Kıyıdan çok uzaklaşmadan, teknenin durduğu yerde yüzme molası verildi. Burada dikkat edeceğiniz şey şu: Ayakkabıyı, havluyu, gözlüğü, telefonu bir kenarda aynı anda bırakmayın; bir şey mutlaka eksik çıkıyor. Ben gözlüğü çantanın üstünde unuttum, geri döndüğümde rüzgâr onu neredeyse suya uçuruyordu. Küçük aksilik işte, günü bozmadı ama beni bir dakika hızlandırdı. Deniz suyu ilk anda serin, sonra iyi geliyor. Kıyıdan bakarken başka, üstünde yüzerken başka bir his.

Turun bu kısmında yanıma oturan yaşlı bir çiftle sohbet ettim, onlar Antalya’da yazları kalıyormuş. Bana dolmuşla nasıl daha rahat dönülebileceğini anlattılar, ben de dinledim; çünkü şehirde bir gün geçiren insanın en çok işine yarayan bilgi bazen harita değil, böyle kulaktan kulağa gelen pratik oluyor. Bir de şunu öğrendim: bazı turların durakları, hava ve deniz durumuna göre değişebiliyormuş, yani sabah bindiğiniz program öğleden sonra biraz esneyebiliyor. Gitmeden kontrol edin demek burada gerçekten önemli, yoksa “şurada da duracağız” diye beklerken gün bambaşka akabiliyor.

Öğle sıcağında gerçek yemek, gölgede toparlanma

Öğleye doğru sıcağın tonu sertleşti. Deniz üstünde olmak karada olmaktan daha serin sanılıyor ama güneş tepeden vurunca insanın alnı aynı hızla yanıyor. Ben bu saatte üst katta kalmamaya karar verdim, alt tarafta gölge bulup oturdum. Kısa bir yürüyüşle tuvaleti de kontrol ettim, çünkü tekne içinde sıra uzayabiliyor; bunu sabah düşünmek çok akıllıca oluyor. Çocuklarla olanlar beni iyi anlar, “birazdan” cümlesi bazen yarım saat gibi geliyor.

Öğle molasında ikram edilen şeyler çok gösterişli değil, ama günü taşıyacak kadar yeterli oluyor. Ben açıkçası bir esnaf lokantasında yiyecekmiş gibi bir beklentiyle gitmedim; tekne günü başka bir şey, bunu kabul etmek gerekiyor. İyi olan tarafı, denizin üstünde otururken iştahın da değişmesi. Taze hava yüzünden insan normalde yemeyeceği şeyi yiyor. Yanımda paketli bir atıştırmalık vardı, tam o anda çok iş gördü. İsterseniz siz de hafif bir şey alın, özellikle çocukların acıkma saati sizin planınıza uymuyor.

Molada kıyıya yakın bir yürüyüş yapılmadı; zaten tur programı çoğu zaman tekne üstünde kalıyor. Bu yüzden iyi bir ayakkabı meselesi önemli değil gibi görünse de limanda iniş biniş için rahat tabanlı bir şey şart. Ben sandaletle gittim, doğru karar çıktı. Topuklu, sert tabanlı, kaygan şeyler kesin eziyet. Limana geri dönüşte kısa bir yürüyüş vardı; yaklaşık on dakika kadar sürüyor, ama güneş çoksa bunun iki katı gibi hissediliyor. Gölge tarafını seçince iş kolaylaşıyor. Bir köşede çay bahçesi vardı, dönüşte oraya uğrayıp serin bir şey içmek iyi geldi.

Akşamüstü dönüşü, kalabalık ve yorgunlukla barışmak

Tekneden indiğimde saat akşama yaklaşmıştı. Beklediğim kadar “taptaze” hissetmiyordum, açık konuşayım, biraz tuz, biraz güneş, biraz sallantı insanı yumuşatıyor. Ama kötü değil; tam tersine, deniz günü olunca yorgunluk makul geliyor. Limanın çevresinde akşamüstü hareket artıyor, tekneden inenlerle akşam yürüyüşüne çıkanlar birbirine karışıyor. Bir an dolmuş durağını karıştırdım, yine yanlış tarafa yöneldim. Sonra hemen sordum, doğru durağa geçtim. Şehirde soru sormak bazen en hızlı çözüm.

Dönüşte çocuklar arabada uyukladığı için ben de sessiz kaldım. O an fark ettim ki bu tür bir günün güzelliği, çok büyük vaatlerde değil; düzgün bir başlangıç, suya girilecek bir durak, gölgede oturacak bir köşe ve akşam eve dönünce duşa girebilmekte. Lüks aramayınca gün daha rahat geçiyor. Suyun üstünde geçirilen birkaç saat, karadaki turistik telaştan daha yavaş ama daha gerçek hissettiriyor.

Eve dönmeden önce sahil yolunda kısa bir çay molası verdim. Antalya’da gün, çoğu zaman böyle kapanıyor; bir yerde oturup ayağını uzatınca, sabahki aksilik bile hafifliyor. Ben o gün erken çıkmadığım için biraz koşturduğumu düşündüm, ama yine de elimde net bir his vardı: tekne turu, fotoğraflardan daha az pürüzsüz, ama planlı gidince güzel akıyor. Sadece şunu unutmayın, şapka bir detay değil. Su da öyle. Ve limanda tuvalet işini ertelemeyin, çünkü bu şehirde güneş affetmiyor.

Bu yazıda geçen yerlerle ilgili güncel işletme bilgisi ve yorumlar için FindAntalya'da Tur & Aktivite listesine göz atın.